230
“Kein geloel…Fussbal spielen”
Ernst Happel kijkt mij met strenge ogen aan en zijn woorden denderen na in mijn hoofd. Vanuit zijn graf, of misschien wel vanuit de hemel, brengt hij deze waarheid als een koe naar voren.
De avond was zo lekker begonnen. Na een ontspannen ritje werden mijn zoon en ik met alle egard ontvangen. Kopje koffie, pilsje, wat sterkers… ja Feyenoord weet hoe men haar gasten moet ontvangen (waarvoor mijn grote dank aan mijn kameraad die voor de kaartjes had gezorgd). Of zo’n ontvangst bij ons Roda ook gebruikelijk is weet ik niet, want een uitnodiging voor de businesspromenade van het PLS heb ik nog nooit gehad.
“Kein geloel…Fussbal spielen”. Het hangt boven mijn hoofd als ik tribune KK van “de Kuip” in Rotterdam verlaat, nadat Roda door Cabral met drie doelpunten vóór en nul tegen van het veld is geveegd. Eigenlijk is van het veld geveegd ook geen goede uitdrukking, want in mijn opinie waren de twee ploegen redelijk aan elkaar gewaagd en soms had Roda zelf een klein veldoverwicht en kon Feyenoord geen vuist maken. Een groot deel van de eerste helft loerde men zelfs enkel op de counter, maar de stand was toen wel al in het voordeel van de Rotterdammers.
Zelfs met het rustsignaal had ik er nog alle vertrouwen in dat een reprise van Groningen tot de mogelijkheden zou kunnen behoren, maar daar waar ik verleden week roemde over doorzettingsvermogen en koempelmentaliteit, was deze nu ver te zoeken. De Beule, die amper zeven dagen eerder een aanjager was, verbleekte nu in een goed gevulde Kuip. Tien man die het Groningen moeilijk maakten en op de knieën dwong konden nu met zijn elven geen potje breken. Een zeer zwak optreden van de linkerverdediging (Vukuvic en
Hempte), of was het een sublieme Cabral, zorgden ervoor dat dit nog zeer jonge Feyenoord keer op keer lekker door de Roda-linies kon slalommen. Mijn gesprekspartners ná de wedstrijd ( van Geel, Vormer en Fledderus) konden mijn zienswijze alleen maar beamen. We hadden een, op momenten, zwak Roda JC Kerkrade gezien. De euforie is weer terug in de kast en de angst een beetje naar boven gekomen dat dit elftal toch (nog) niet in staat is een potje te breken. Op deze manier zal Mads Junker zelfs niet in de buurt komen van het aantal gescoorde doelpunten van verleden jaar.
“Oef, Lempsje, wat een kritiek. Dat zijn we niet gewend.
De echte waarheid zal, zoals zo vaak, wel ergens in het midden liggen. Roda heeft echt wel veerkracht, maar gisteren dus effe niet, Da’s duidelijk.
Daar waar ik dacht dat Roda verder was in haar ontwikkeling, is dat effe niet het geval. Harm heeft dus deze week wat werk om de koppies weer fris te krijgen en de jongens te wijzen op hun fouten; hen te leren. “Niet loelen…maar Fussbal spielen”
Wordt vervolgd (tegen RKC aanstaande vrijdag)
‘t Lempsje
Reacties kunt u sturen: vocer1960@hotmail.com
Twitter: http://twitter.com/Lempsje
