't Lempsje

249

“Roda JC Kerkrade, de mens”

“Een heel gelukkig, gezond en fantastisch Nieuwjaar”.

Mag dat nog op 22 januari? Denk het wel, want een fijne wens mag je altijd wel uiten. In onderwijsland wensen we elkaar trouwens wel vaker een gezond en gelukkig nieuw jaar, hoor.

Het jaar is dan ook alweer positief begonnen. Ik vertel wel vaker de laatste jaren dat in Malaga mooie dingen gebeuren. Twee jaar geleden begon in het Spaanse stadje de ommekeer. Roda was, na het trainingskamp, ineens in staat om een schitterende tweede seizoenshelft te beleven, waarin een Playoffsplek werd veiliggesteld. En dat na een bijna degradatie. Verleden jaar werd hier de basis gesmeed voor een uiteindelijk zesde plaats en dit jaar …?

Roda bleek fris aan de wedstrijd tegen Ado Den Haag te beginnen en stond binnen afzienbare tijd alweer eens achter. Het gelukje dat Junker kreeg bleek de opmaat voor een amusant en billenknijpend vervolg. Het siert de ploeg dat men tot driemaal toe wist terug te knokken, al wist Ado wel heel veel mooie kansen om zeep te helpen. Zo blijkt maar weer hoe rond de bal is en dat je pas gewonnen hebt als het laatste fluitsignaal geklonken heeft (dat klinkt wel heel cruyffiaans).

Harm Van Veldhoven heeft het trainingskamp gebruikt om de koppies van de jongens weer fris te krijgen. Naar verluid heeft hij veel gesproken met de mannen. Zelf heeft hij ook gesprekken gevoerd over een eventuele verlenging in Kerkraadse dienst. Mij lijkt dat beiden er goed aan zouden doen een verlenging van Harm’s contact zo spoedig mogelijk te regelen. Dat geeft rust voor alle partijen. Zeker als ik verneem dat ook spelers hun lot (en een langer verblijf in Kerkrade) laten afhangen van de trainer. Zo sprak ik op de Nieuwjaarsreceptie met onze aanvoerder, Mads Junker. Ik heb Mads het advies gegeven goed na te denken. Hij is een waardevolle speler voor ons Roda en het publiek draagt hem op handen. Hij maakt een mooie periode in zijn carrière mee, na het debacle van Arnhem. Mads gaf aan zelf ook wel graag te willen blijven, al geeft hij ook aan dichter bij huis te willen gaan spelen, in Denemarken dus. Dat had niets met Roda te maken, maar met de gezondheidstoestand van zijn vader. Kijk, en dat kan ik ook wel weer begrijpen en waarderen: een voetballer die ook mens is. Het lijkt mij volstrekt menselijk en legaal als je onder de gegeven omstandigheden wat dichter bij je thuisfront wilt vertoeven, want niets is belangrijker in het leven dan je directe naaste.

Roda JC Kerkrade heeft de mens niet vergeten op de Nieuwjaarsreceptie en uw eigen Lempsje gebombardeerd tot “supporter van het jaar”, waarvoor heel veel dank. Blij verrast kwam deze eer en waardering mij te beurt. Een opsteker om door te gaan. Ik feliciteer hierbij ook van harte de supportersvereniging Roda JC die al twee maal (van de drie keer dat de verkiezing gestalte heeft gekregen) de supporter van het jaar binnen zij gelederen heeft.

‘t Lempsje

Reacties:                                 vocer1960@hotmail.com

Archief en (meer) foto’s:       http://lempsje.tumblr.com